16 Januari - Franglais

Wow. Ik was net aan het bedenken wat ik gisteren had gedaan, maar ik had nogal veel moeite om me het voor de geest te halen. Toen dacht ik opeens: o ja, gisteren was de eerste bijeenkomst, en ’s avonds hebben we naar een bar gezocht die niet open bleek te zijn. Was dat gisteren? Het lijkt eerder een week geleden. Er gebeurt zoveel in zo weinig tijd hier dat ik het gevoel heb dat er al weken voorbij zijn, terwijl ik net een halve week in Grenoble ben. Mijn hele tijdsbesef is naar de knoppen. Gelukkig beginnen volgende week de lessen, dan kan ik misschien in het goede ritme komen.

Maar goed, laten we het over vandaag hebben. Vanochtend om half 11 stond een bezoek aan de universiteitsbibliotheek op het programma. Ik verwachtte dat iedereen daar wel heen zou gaan, maar toen de rondleiding begon waren we maar met een heel klein groepje van ongeveer acht man. Een medewerkster heeft ons de hele bibliotheek laten zien, die ik echt supermooi vind. Ik ben de UB van Nijmegen gewend, die ondergronds is, en waar je dus in een muf, donker hok aan het studeren bent. Maar deze bieb was heel open, met veel hoge ramen. En het uitzicht op de besneeuwde bergtoppen hielp natuurlijk ook wel mee :)

Na de rondleiding ging ik samen met Lisa, Michelle, Dahye en Jesse naar de een verzekeringsbureau om nog wat verzekeringen af te sluiten (daar zijn ze dol op, hier in Frankrijk). Maar toen ik alle formulieren had ingevuld voor de verzekering voor mijn kamer, bleek dat ik alleen met Mastercard of Visa kon betalen. Dus nu moet ik wachten tot ik mijn Franse bankrekening heb om te kunnen betalen voor een verzekering die ik helemaal niet wil. Zucht, Frankrijk...

Na al het verzekeringsgedoe namen we de tram naar het centrum, waar we een leuk restaurantje voor de lunch gingen zoeken. We kwamen uit bij een pastarestaurant, waar iedereen pasta bestelde behalve ik. Want ik moest natuurlijk een echte Franse crêpe hebben!

Ik heb de ochtend en de middag in het Frans gepraat, maar er schemert toch wel wat meer Engels in door. Iedereen gooit alle talen nu door elkaar, wat echt heel verwarrend is. Als ik iets wil zeggen denk ik eerst: in welke taal moet dit ook alweer? Ik heb zelfs een paar keer iets in het Nederlands geroepen, zonder me te realiseren dat niemand dat kan verstaan.

In de stad

Na de lunch konden we naar het museum van Grenoble gaan voor een rondleiding. We begonnen slechts met vijf mensen, maar halverwege kwamen er nog wat laatkomers bij. Het museum was best mooi, maar de vrouw die de rondleiding gaf vertelde ontzettende lange verhalen bij elk schilderij, waardoor het allemaal nogal langdradig werd. Gelukkig kon ik in mijn hoofd ‘raad de schilder’ spelen, alhoewel ik daar niet echt goed in was. Uiteindelijk heb ik maar één schilder goed herkend (Picasso).

Na het bezoek moest ik echt even mijn voeten laten rusten, dus ben ik teruggegaan naar de Résidence. Daar heb ik afgewassen en opgeruimd (goed van mij, hè?) en ik had zelfs een glorieus half uur internet. Ik kon namelijk meeliften op een onbeveiligd netwerk hier in de buurt, waarschijnlijk een onwetende résidencebewoner die opeens heel langzaam internet had :)

’s Avonds wilde ik weer zelf gaan koken, dus ging ik met al mijn potten en pannen op weg naar de keuken. Daar kwam ik erachter dat alle drie de kookplaatjes niet werkten :( het is echt rampzalig hier, dan ben je met vijfendertig mensen en dan doen die stomme dingen het niet eens. Maar toen kwam Ismail binnen (uit Djibouti), waar ik maandag al even mee had gekletst, en hij zei dat we dan maar gewoon naar de tweede verdieping moesten gaan. Daar werkten de kookplaatjes gelukkig perfect, en twintig minuten later stond er een heerlijk bord pasta klaar (al zeg ik het zelf).

’s Avonds ben ik nog naar Nick gegaan, die een heleboel buitenlandse studenten had uitgenodigd. Michelle was er al toen ik aankwam, en later kwamen er nog twee Braziliaanse meisjes (Julia en Elisa) en de Bea en Amaia (de Spaanse meisjes). De Amerikaanse en Franse huisgenootjes van Nick kwamen er ook nog bijzitten (Ayat? En Alice). We hebben het vooral gehad over de verschillende landen waar iedereen was geweest en welke talen iedereen sprak. Onze tafel had al meer dan 12 talen bij elkaar, waarvan ik de enige was die Nederlands kon (met trots!). Op het einde waren we de slechtste muziek van elk land aan het opzoeken, dus liedjes waar je je echt voor schaamde uit naam van jouw land. Toen heb ik iedereen ‘Heb je even voor mij’ laten horen. Ze vonden het volgens mij nog best een leuk nummer :)

We hebben de hele avond Engels gepraat, met soms een paar zinnetjes Frans. Het is allemaal nogal verwarrend, maar ik weet zeker dat we meer Frans gaan praten zodra iedereen het een beetje beter kan. Tenminste, dat hoop ik dan maar...