18 januari - Kaas in de Carrefour

Normaal vind ik stadtours leuk. Echt waar. Maar vandaag was er geen lol meer aan. Het was ijskoud en we moesten door de gure wind heen door de stad wandelen. Het was allemaal wel mooi om te zien, maar ik had liever bij een open haard gezeten...

Foto vanaf de brug. Als je met z'n allen tegelijk springt 

op die brug, dan gaat hij op en neer. Voelt echt heel

grappig aan :)

Na de tour gingen we dus maar zo snel mogelijk een restaurantje zoeken, en we kozen voor een kebabrestaurant. Arlieke was ook meegegaan met de wandeling, dus het was heel leuk om de groep weer uit te breiden (en om stiekem een beetje Nederlands te praten).

Jesse, Dahye, Lisa, Arlieke en ik in de kebabtent

Na het eten wilden we nog even ergens gaan zitten, en we besloten dat we bij Michelle zouden gaan zitten. Maar eerst moesten we nog even boodschappen doen. Arlieke zei dat we wel naar de Carrefour konden gaan, maar een paar haltes verder dan de Résidence van Michelle (Arlieke woont daar trouwens ook, maar op een andere etage). Toen we in de hal van het gigantische winkelcentrum aankwamen, kwam er een man naar ons toe om te zeggen dat alles gesloten was. We moesten maar naar onder gaan, door de parkeergarage, een rondje maken, weer naar buiten en dan buitenom naar de Carrefour. Daar begreep uiteraard niemand ook maar een jota van, maar nadat we de kou hadden getrotseerd kwamen we toch aan bij de Carrefour. Daar hebben we vanalles gekocht: wijn, thee, een waterkoker, Nederlandse kaas (ik vrees dat ik dat had gekocht; maar wat moet ik anders op mijn baguette doen?) en bestek. Daarna gingen we weer terug met de tram, maar niet voordat we elkaar scheldwoorden in allerlei talen hadden geleerd. Arlieke en ik hebben nog geprobeerd de rest ‘potjandriedubbeltjes’ te leren, maar dat was toch wel erg lastig...

Ik wilde niet zo heel lang blijven bij Michelle, maar uiteindelijk was het toch elf uur geweest voordat we weer teruggingen. Het was namelijk veel te gezellig :) We zaten er met zijn zessen: ik, Arlieke, Dahye, Michelle, Lisa en Jesse.

Michelle en Nick in de Carrefour

Uiteindelijk ging ik met Jesse en Dahye terug in de tram. Die arme Lisa moet namelijk lopend naar haar Résidence, die bovenaan een hoop trappen aan de voet van de berg ligt. Toen Jesse en ik terugliepen naar de Résidence, hebben we nog een mooie, Franse komedie mogen aanschouwen: twee mannen die in de tram al aan de lopende band grappen aan het maken waren, hielden een snelwandelwedstrijdje richting de Résidence. Het zag er absoluut niet uit en we hebben er heel hard om moeten lachen :)

Nu ga ik echt slapen want ik ben ongelofelijk moe (en het is waarschijnlijk weer heel wat later als ik eenmaal alle berichten van de afgelopen dagen met foto’s heb geplaatst).

---

Oké, nieuw plan. Internet is echt een hel hier. Ik probeer het morgenochtend wel opnieuw, want op dit moment doet niets het meer... Ooit gaat het lukken, mensen. Ooit gaan jullie een bericht van me zien dat ook echt meteen nadat het geschreven is, is geplaatst.

Welterusten!