Rustig, kalm en stil

Het is weer een tijdje geleden dat ik heb geblogd, om de simpele reden dat ik niet heel veel spannends heb meegemaakt :)
Maandag was Ambra's verjaardag, dus hebben Michelle en ik een goddelijke Nutellataart voor haar gemaakt, die zeker voor herhaling vatbaar is! En na die gezellige avond zijn we dinsdag weer bij elkaar gekomen, om crêpes te eten. Mmm... Woensdag was Jesse's afscheidsfeestje (al hebben we het omgedoopt tot 'see you later' party). Ziehier een foto gemaakt in mijn keuken, waar we hebben gepokerd tot we erbij neervielen:

Pokeren met kaarten als geld, want we hadden geen M&M's :)

Donderdagochtend ging Jesse dus als allereerste van onze vriendengroep weg uit Grenoble :( Arlieke en ik zijn hem gaan uitzwaaien op het station, maar na een groepsknuffel, een snelle foto en het achterna rennen van de trein was hij toch echt verdwenen... Hij zit nu in Parijs (geluksvogel), totdat hij met het vliegtuig terug naar Amerika gaat.

Michelle gaat nu ook bijna weg, maar veel kans om haar nog te zien hebben we niet, want ze is continu op vakantie! De afgelopen dagen zat ze in Zwitserland (en ze had chocola voor me meegenomen!!!), en nu is ze naar Griekenland met haar moeder. Vanaf 28 mei gaat ze vijf weken lang door Europa reizen met een vriendin. Slim, want wie weet wanneer je weer in Europa komt?

Gelukkig blijven Lisa, Marissa en Arlieke langer dan ik, dus hoef ik me niet te vervelen in Grenoble :)

Woensdagochtend heb ik trouwens mijn laatste tentamen gemaakt, vandaar het hele 'rustig, kalm en stil' verhaal: ik hoef niet meer te leren, want het is VAKANTIE!!! Maar ik heb dus wel nog mijn scriptie, waar ik nu elke ochtend een paar uur aan werk. Ik hoop hem over niet al te lange tijd te kunnen afronden. Dat zou helemaal mooi zijn!

Omdat we nu zoveel vrije tijd hebben, zijn Arlieke en ik aan onze eigen, onofficiele Nanowrimo begonnen. Voor degenen die dat niet kennen, Nanowrimo is een 'evenement' waarbij je in 30 dagen (de maand november) een verhaal van 50.000 woorden schrijft. Ik heb er al twee keer aan meegedaan (met succes!), maar Arlieke nog niet, dus hadden we besloten om maar een extra schrijfmaand in te lassen. Ik zit nu op drie dagen en 6000 woorden, dus het gaat de goede kant op.

En zo ziet Arlieke's trappenhuis eruit (dat daaronder is Arlieke, ja)

Tja, wat moet ik verder nog vertellen? Het weer is hier niet al te best, we hebben nogal wat regen gehad de laatste week. Maar volgende week zou het beter worden, dus wie weet kan ik dan lekker in het park gaan liggen...