Kitty in Grenoble: Laat het aftellen beginnen!

Mijn laatste week in Grenoble is aangebroken, en donderdag komen mijn ouders al naar Grenoble toe! Maar voordat het zover is, moet ik natuurlijk nog vertellen wat ik de afgelopen week heb gedaan.
Eerst heb ik natuurlijk nog aan mijn scriptie gewerkt, waarvan ik begin deze week de conceptversie heb opgestuurd. HOERA!!! Daar hoef ik dus voorlopig niet meer aan te denken :)
Bij een heerlijke zomer horen natuurlijk heerlijke smoothies, en daarom maak ik die zo'n drie tot vier keer per week. Lekker!

Smoothielunch met Lisa: sinaasappel, peer, mango, aardbei,
nectarine en banaan. Mmm...

7 juni kwam een (blijkbaar) belangrijke wielerwedstrijd door Grenoble, le Critérium du Dauphiné. Sterker nog, de dagfinish was zo'n 500 meter van Arlieke's résidence af! We zijn dus samen gaan kijken, want dat maak je niet elke dag mee. We kregen van die grote, groene handen en vlaggetjes om mee te zwaaien, en na een uurtje in de stralende zon zei de verslaggever dan toch eindelijk dat de renners eraan kwamen. De Grenoblois werden helemaal gek, want Fransman Thomas Voeckler won de race. Toen Arlieke en ik na de prijsuitreiking weer door het park terug naar huis liepen, zagen we ook nog alle spelersbussen staan.

Ik hou niet van wielrennen, maar juichte lekker mee :)

Dat blobje in de verte is de winnaar, Thomas Voeckler.

Dat mannetje links van Voeckler is de burgemeester van Grenoble, Michel Destot.
Ook leuk om die eens in het wild te zien.

Omdat het einde van mijn buitenlandverblijf nadert, heb ik wat foto's gemaakt van mijn résidence en van Saint-Martin d'Hères:

Mijn keuken

Mijn kamer vanaf het grasveld (beertje Tony zit voor het raam, haha)

De weg naar de Casino, waar ik veel te vaak kom

Gisteren gingen Arlieke en ik een fietstocht maken van zo'n 40 kilometer, die liep van Albertville tot Annecy. Ik nam de fiets, en Arlieke ging op skeelers. Het was nogal warm, maar gelukkig voor ons was de weg meestal plat en zaten er geen steile hellingen in, zodat het lekker snel ging. Het landschap was echt supermooi, steeds als ik om me heen keek verbaasde ik me erover hoe mooi het kon zijn in Frankrijk. Helaas heb ik daar geen foto's van, want ik moest doorfietsen, haha! De laatste helft van de fietstocht kwamen we langs het meer van Annecy, dat echt stralend blauw was. Aan dat meer hebben we een langere pauze gehouden met een ijsje. Daarna ging Arlieke zwemmen, maar ik vond het water te koud (WATJE!). Uiteindelijk kwamen we om zes uur aan in Annecy, waar we wat te eten hebben gezocht voordat we de trein weer terugnamen.